ปี 2018 เป็นปีที่ฉัน “หักโหมเพื่อให้ตัวเองดีขึ้น” อยู่ดีๆ เช้าวันหนึ่งฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมความคิดว่า
“เราต้องลดน้ำหนักแล้วนะ ร่างกายมันไม่ไหวแล้วจริงๆ”

จำไม่ได้ว่าน้ำหนักตอนนั้นเท่าไหร่ แต่ก็คงเยอะมากอยู่ถึงฉันจะเป็นสาวไทย แต่ก็ไซส์อเมริกัน
ฉันเลยตัดสินใจเริ่มต้นแบบสุดตัว — วิ่งลู่ อดอาหาร และออกกำลังกาย Zone 2 ทุกวัน

จากคนที่แทบไม่ออกกำลังกายเลย อยู่ๆ ก็เดินลู่ที่ระดับ 3.8–4 mph ได้เฉย
หัวใจเต้นประมาณ 140 bpm เหงื่อไหลเป็นน้ำ ทำต่อเนื่อง 3–4 เดือน น้ำหนักลงจนคนเริ่มทักว่า “ผอมลงนะ”

เหมือนไปได้ดีทุกอย่าง…
แต่แล้ววันหนึ่ง ก็เกิดความรู้สึกแปลกๆ เหมือนมีใครเอานิ้วมาสะกิดหัวใจ แล้วก็หายไป
ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไร เพราะเคยเป็นมาก่อน เคยไป ER หมอบอกว่าเป็น PACs (Premature Atrial Contractions)
—ไม่อันตราย และก็หายไปเอง—