กุ๊กไก่ตื่นเช้ากว่าทุกวันในวันจันทร์ที่ไม่ต้องอะไรพิเศษ

เธอชงกาแฟร้อนๆ หยิบหนังสือเล่มเก่าที่อ่านค้างไว้ แล้วนั่งขัดสมาธิบนโซฟาที่บุ๋มลงไปตามน้ำหนักของเธอ

เพลงบรรเลงจากวิทยุเก่าคลอเบา ๆ ข้างหู

มีแมวข้างบ้านมานอนพุงแนบเท้าเธออย่างไว้วางใจ

เธอหัวเราะเบา ๆ ระหว่างพลิกหน้าหนังสือ และหันไปถามส้มโอว่า บ้านนู้นเค้ามาคุกันอีกแล้วเหรอ ถึงหนีน้องแก้มมานอนนี่ 

ส้มโอมองหน้ากุ๊กไก่ เหมือนเข้าใจคำถาม แล้วร้อง “เมี๊ยวๆ” แล้วกลับไปหลับต่อ

กุ๊กไก่อดยิ้มไม่ได้ ส้มโอคือแมวน้องแก้มข้างบ้าน ชอบหนีมานอนอยู่บ้านกุ๊กไก่ทุกครั้งที่แม่-ลูก บ้านข้างๆงอนกัน

แม่อนงค์ขี้บ่น น้องแกมก็ขี้น้อยใจ

ชีวิตกุ๊กไก่ไม่ได้มีเรื่องอะไรให้เล่ามากมายนัก กุ๊กไก่เป็นครู นอกจากสอนเด็ก Finance ที่ มหาวิทยาลัย กุ๊กไก่ชอบอ่านหนังสือ เขียน journal วาดรูป และ นั่งสมาธิ

กุ๊กไก่ชอบที่จะอยู่เงียบๆ บางครั้งก็มีเหงานิดๆ แต่ก็ไม่เป็นไรเลย เพราะแค่นี้…มันก็ดีพอแล้วสำหรับเธอ

สุขภาพใช้ได้ แต่ค่อนข้างขี้เกียจเวลาที่ต้องออกกำลัง

บางวัน เธอแค่อยากมีใครสักคนรับฟังเรื่องเล็ก ๆ ในชีวิตของเธอ เธอจึงชอบเขียน journal ไม่ต้องมีข้อสรุป ไม่ต้องมีข้อสอน แค่เขียนระบาย แค่นี้ก็พอ

เธอเชื่อว่าทุกคนโตกันได้ทุกวัน

ถ้าเราไม่ลืมมองว่า…

อะไรยังดีอยู่ในชีวิต

🌱 “บางวันเราไม่ได้รู้สึกพิเศษเลย แต่ถ้ามองดี ๆ วันนั้นก็ยังมีเรื่องดีเล็ก ๆ ซ่อนอยู่เสมอ”

#เรื่องเล่าธรรมดา #ชีวิตของกุ๊กไก่ #บางวันก็เหมือนจะโอเค